Τετάρτη, 29 Απριλίου 2009

Χορδές και ξύλα

Η κούκλα gold-top του ’57






Μερικοί πιστεύουν ότι τις ηλεκτρικές κιθάρες τις λένε έτσι, επειδή τις βάζουμε στην πρίζα για να δουλέψουν. Κάνα-δυό μάλιστα, το επιχείρησαν κιόλας, για να δουν τί θα συμβεί. Απανθρακώθηκαν. Κι οι κιθάρες το ίδιο. Κρίμα τα όργανα.

Όπως στην περίπτωση του Watergate, που υπήρχε ανταγωνισμός και κατασκοπία μεταξύ των τύπων με τις ρεπούμπλικες και των αλλωνών, των -και καλά- δημοκρατικών, έτσι και στη βιομηχανία μουσικών οργάνων εμαίνετο διαρκής πόλεμος, ποιός θα πάρει κεφάλι στην αγορά. Αυτά όλα ξεκίνησαν το ’50, τότε που τo μικρό καλιφορνέζικο εργαστηριάκι του Leo Fender κατασκεύασε την πρώτη ηλεκτρική κιθάρα «συμπαγούς σωματος», την Fender Esquire, μετέπειτα Telecaster. Μια απλοϊκή κατασκευή ήταν, στην ουσία –για να μη σου πώ μια τάβλα με χορδές- αλλά έμελλε ν’ αλλάξει τη ροή του μουσικού κινήματος, παγκοσμίως. Διότι, εάν δεν είχε φτιαχτεί αυτό το άκομψο οργανάκι, δεν θα είχε γεννηθεί ποτέ το rock n’ roll. Σίγουρα πράματα. Από κει ξεκίνησαν όλα. Στην αρχή, μόνο κάποιοι μπαστουνόβλαχοι της country χρησιμοποιούσαν την Telecaster, αλλά με τον καιρό, δώστου και πλάκωνε νέα πελατεία. Πήρε διαστάσεις το θέμα, το μάθανε οι υπόλοιποι κατασκευαστές, σου λέει «-εμείς γιατί μαλακιζόμεθα ρε παιδιά ;» κι έτσι βάλθηκαν να φτιάξουν ανταγωνιστικά προϊόντα.

Τότε ήταν που στο Κalamazoo του Μίτσιγκαν, στο στρατηγείο της Gibson, σήμανε συναγερμός. Η Gibson δεν ήταν καμμιά χτεσινή στο χώρο, όπως ο Fender. Κουβαλούσε μεγάλη παράδοση από πίσω, ήταν λαμπρό όνομα. Δεν μπορούσε βέβαια να αγνοήσει τις εξελίξεις. Σκέφτηκαν ότι έπρεπε να μπούν κι αυτοί στο κόλπο. Το ’51 λοιπόν, προσέγγισαν έναν πολύ ψαγμένο κιθαρίστα, τον πιο διάσημο τότε της Αμερικής, ονόματι Les Paul, που μαζί με την τραγουδίστρια Mary Ford γέμιζαν τα charts της εποχής με επιτυχίες. Κάτι σαν τον Χιώτη με τη Λίντα σε αμερικανοβλαχαδερή έκδοση. Του λένε, «-άκου Les, στρώσε κάτω τον κώλο σου, να δεις τι μπορείς να σχεδιάσεις, μη μείνουμε εκτός νυμφώνος». Κάθεται κάτω κι ο Les, τρώει και μια επιφοίτηση κατακούτελα και να ‘σου με τα σχέδια μιας κιθάρας, που συγκρινόμενη ποιοτικά-κατασκευαστικά με το δημιούργημα του Fender, ήταν η μέρα με τη νύχτα, δηλαδή πολύ ανώτερη. Άσε κιόλας που θύμιζε κιθάρα, σε αντίθεση με την τάβλα του φούρναρη, που είχε σκαρώσει προηγουμένως ο Fender. Αυτό ήταν, την σπρώχνουν αμέσως την παραγωγή την κιθάρα του Les Paul, αφού βέβαια βάφτισαν το μοντέλο με τ’ όνομά του και την κυκλοφορούν, 210 δολλάρια στη λιανική. Το 1952 αυτά. Κι επειδή το καπάκι της ήταν βαμμένο χρυσό, επίτηδες, για γκλαμουριά, γι αυτό και την ονόμασαν «gold-top».
Εννοείται ότι την προωθούσε και ο εμπνευστής της, χρησιμοποιώντας την στις εμφανίσεις του. Κι έτσι ξεκινάει η ιστορία του πιό διάσημου οργάνου στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής.

Ή μήπως δεν είναι το πιο διάσημο ; Σωστά, είναι το δεύτερο πιο διάσημο, διότι το πρώτο πιο διάσημο είναι η Stratocaster. Ε, καλά, αυτήν πιά την ξέρει μέχρι κι η Λούκραινα, που λέει ο λόγος. Εντάξει, ίσως και να μην την ξέρει, αλλά την ξέρουν όλοι οι υπόλοιποι. Μόλις πήρε μυρωδιά ο Fender, στα μέσα του ’53, ότι οι Γκιμπσοναίοι, με την Les Paul, του κλέβουν το ψωμί που αυτός είχε ζυμώσει και φουρνίσει (με την τάβλα, την Telecaster), τα παίρνει στο κεφάλι και σκέφτεται «-έτσι μου είστε, κλεφταράδες ; τώρα θα δείτε!». Και κάθεται από την αρχή να σκαρώσει μια νέα κιθάρα, που να ενσωματώνει καινοτομίες που οι άλλοι δεν είχαν διανοηθεί. Και γεννιέται η Stratocaster, αυτό το διαχρονικό καμπυλόγραμμο σχήμα, που φέρνεις συνειρμικά στο νού, όταν αναφέρεσαι στη ροκ. Αυτό το όργανο, λες και είχε πέσει από άλλο πλανήτη κι εκτός από τη φουτουριστική εμφάνιση, είχε (έχει) κι έναν μοναδικό ήχο. Μοναδικό, μέχρι σημείου αστάθειας : Κάθε κομμάτι έχει και μία ιδιαίτερη χροιά, για κάποιον άγνωστο λόγο.

«Μία σου και μία μου». Σχέδια της πατέντας του Fender.





Κι έτσι, τους ξαναπήρε τα σώβρακα ο Fender. Για να μην τα πολυλογούμε, εδώ και πενήντα χρόνια, σχεδόν ο,τιδήποτε ηλεκτρο-κιθαροειδές βγαίνει στην παραγωγή, βασίζεται στην αρχική ιδέα της Stratocaster. Στην πραγματικότητα, η Strat όρισε τo όργανο και γι αυτό είναι και θα είναι πάντοτε η πρώτη. Δεύτερη, λίγο πιο πίσω, η Les Paul, τότε, τώρα και για πάντα. Και τρίτη δεν υπάρχει. Και να υπάρχει, κανείς δε νοιάζεται.

Όμως, τα καλά πράγματα, δεν διαρκούν για πάντα. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, ο Leo Fender πούλησε την επιχείρησή του στην γνωστή CBS και το έριξε στο γιώτινγκ. Αυτοί οι λεμέδες της CBS, επειδή δεν ήταν οργανοποιοί αλλά σκέτοι έμποροι, τα γάμησαν όλα. Την ποιότητα γάμησαν, δηλαδή, χάριν της μαζικώτερης παραγωγής. Φυσικά, οι μουσικοί δεν είναι τίποτε χαϊβάνια, για να μην καταλάβουν αμέσως τη διαφορά. Έτσι, οι Stratocaster, ιστορικά, διακρίνονται σε «προ CBS» και «μετά CBS» μοντέλα. Εάν είσαι τυχερός και κατέχεις κανένα από τα πρώτα (χλωμό το βλέπω), πάει καλώς. Τα δεύτερα είναι συνήθως για κλάματα. Γι αυτό και οι πωλήσεις της Fender, στην δεκαετία του ’80 πήραν την κάτω βόλτα. Σιωπηρά συμφωνημένο μποϋκοτάζ, η απάντηση των καταναλωτών στην κοροϊδία. Αλλά και στη Gibson, δεν τα πήγαιναν καλύτερα. Το ’79, ας πούμε, είχαν πωλήσεις 36 μύρια δολλάρια, ενώ μέχρι το ’82 είχαν πέσει μόλις στα 19. Μαύρα χάλια. Ευτυχώς που δεν ήταν εισηγμένες, γιατί θα τις είχαν πετάξει όξω από το ταμπλώ.

Εντάξει, δεν ήταν μόνο η πτώση της ποιότητας, ήταν και η οικονομική κρίση (τελικά, αδελφέ μου, όλο κρίση έχουν αυτοί οι Αμερικάνοι, αηδία σκέτη), ήταν και οι Γιαπωνέζοι που πήραν δίκαια μερίδιο στην αγορά, ήταν και η στροφή στην γελοία ποπ της δεκαετίας του ’80 (-μα καλά, υπάρχουν στ’ αλήθεια άνθρωποι που άκουγαν τις αδελφάρες Modern Talking και Boy George ?), όλα έπαιξαν το ρόλο τους. Μετά, άρχισε να συνέρχεται ο κόσμος, να ξαναγυρίζει στα παλιά. Να παίρνει κεφάλι ο ηλεκτρικός έναντι του ηλεκτρονικού ήχου. Και παράλληλα, δημιουργήθηκε μεγάλο ενδιαφέρον, για τα παλιά όργανα, εκείνα που κατασκευάζονταν πριν το ’80 και ιδίως πριν το ’70. Ο Fender ανέλαβε και πάλι την παλιά του επιχείρηση, με σκοπό την ανόρθωση του διαλυμένου κύρους της. Στην Gibson, κατάλαβαν ότι η στροφή στα παραδοσιακά της μοντέλα, με αυθεντικές προδιαγραφές και ποιότητα, ήταν μονόδρομος, εάν ήθελαν να σώσουν το μαγαζί. Και το έσωσαν, αμφότεροι.

Είπαμε δυό κουβέντες για τα όργανα. Βέβαια. τα όργανα φτιάχνονται για τους μουσικούς, αλλά γι αυτούς δε γίνεται να πούμε πολλά πράγματα, εδώ χάμω . Δεν θα προκάμουμε. Και το κυριώτερο, θ’ αρχίσουμε τα «αυτός είναι ο καλύτερος - όχι αυτός είναι ο καλύτερος», που τα βαριέμαι αφόρητα. Θα πλακώσει μετά κι ο Bluesman, να μας τα ζαλίσει πάλι με τον Clapton. Σιγά τα ωά. Μόνον έξι νοματαίους θα κατονομάσω, που τους θεωρώ ταυτισμένους με τα όργανα, τρείς και τρείς, ένθεν και ένθεν. Κι ο Clapton δεν είναι μέσα σ’ αυτούς. Όξω ρε ! Επειδή έτσι γουστάρω. Εγώ βαστάω και το μαχαίρι και το καρπούζι, αλλά και το πεπόνι. Λοιπόν, έχουμε και λέμε :

Οι τρείς LesPauleros : ‘Ενας, ο Jimmy Page, χωρίς επεξήγηση. Δύο, ο Gary Moore, επειδή έχει τον καλύτερο rock-blues ήχο που βγήκε ποτέ από κιθάρα, αλλά και εκπληκτική τεχνική. Κι τρία, ο αληταράς ο Slash, όχι τιποτ’ άλλο, αλλά επειδή αναζωπύρωσε το εμπορικό ενδιαφέρον για τις Les Paul κι έτσι έσωσε ολόκληρη τη Gibson. Κάτι σαν παπαγάλος της Gibson, δηλαδή. Τώρα, εάν με ρωτήσεις κατ’ ιδίαν, θα σου πω άλλα πράγματα. Όπως ας πούμε ότι δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που να χειρίστηκε καλύτερα μια Les Paul από τον Al di Meola. "-Ποιός μωρέ, αυτός ο γυαλάκιας, ο φλώρος?", ρωτάει πάλι ο γνωστός, μην πω τι. Ναι, αυτός. Καλά, μαλάκα. Κάτσε ΑΚΟΥ προσεκτικά το Egyptian Danza, σε ζωντανή ηχογράφηση και αν μου βρεις να έχει χάσει έστω και ΜΙΑ νότα ο άνθρωπος, εγώ δεν ξαναγράφω στα blogs. Ή μάλλον, χάνει μία (αριθμός 1) νότα, ακριβώς στο 4:59, αλλά σιγά να μην την έπιανες.









"Egyptian Danza" : Λυσσασμένος Αl



Οι μεγάλοι Στρατοκάστορες είναι αναρίθμητοι, κακά τα ψέμματα. Όμως εγώ –κι εφόσον το λέω εγώ, έτσι θα είναι- υπογράφω πώς οι κορυφές ήταν : Νούμερο ένα, ποιός άλλος ο Xέντριξ. Ο Jeff Beck είναι ο δεύτερος. Αυτός δεν παίζει, μιλάει. -Πώς λέμε «ομιλών παπαγάλος» ; -Ομιλούσα κιθάρα. Kαι τρίτος ο Eddie, που ‘ρθε πιο μετά, το ’78, με το πρώτο άλμπουμ των Van Halen. Έπιασε τη Stratocaster και τη σκυλογάμησε, της πέταξε τα μάτια όξω, την διακόρευσε αλύπητα, την έδεσε με μονωτικές ταινίες, της έκανε ανείπωτα πράγματα. Ξεπέρασε τα όρια.









Εruption «–Tί κάνει τούτος δω, ωρέ ;»






Βιβλιογραφία : «50 Υears of Gibson Les Paul» (Backbeat-2002), «Fender Stratocaster», (Carlton, 1995), «Blue Book of Electric Guitars» (Blue Book Publ.-2003).

96 σχόλια:

  1. Ασε,την ξερω,υποχρεωτικο φροντιστηριο μου εκαναν τα σκατοπαιδα μου,πριν χρονια!Μεχρι που κομματιασα μια κιθαρα τους,κι ηρθαν κι εστρωσαν.Ο χειροτερος εφιαλτης μου ηταν και ειναι ακομα το γρατζουνισμα της κιθαρας.Καλυτερα βιολι ξεκουρδιστο,πιο ευηχο ειναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπορεις να γραψεις για ολα .
    Αλλά εχεις τις προτιμησεις σου.
    Η μουσικη , μια απ αυτες.
    Νομιζα , για την Ινδοκινα , ετοιμαζες.
    Θα σου προτεινα :
    " ο ερωτας στα χρονια της υφεσης " ή εστω :
    " ο ερωτας στα χρονια της χολερας "
    Λαθος, αυτο το γραψε αλλος. " Στα χρονια της γριπης των χοιρων " (αλλά δεν δεχεσαι παραγγελιές και καλά κάνεις)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θεικο βεβαια, μονο που επρεπε να το κοψεις σε κομματια να 'χουμε να λεμε για καιρο... θα επανελθω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μαγκα μου αυτο ειναι θεμα, θα ηθελα να εγραφες περισσοτερα σχετικα με μουσικη!!!

    ενα ωραιο σχετικο μπλογκ http://yearswithmusic.blogspot.com/

    επι του θεματος, 2 επικουρικες παρατηρησεις, η στρατ ειναι διαιρουμενη με βιδες (σωμα + λαιμος) ενω η λεσπολ μονοκομματη, επισης ο λαιμος στη στρατ ειναι στην ευθεια με το σωμα ενω στη λεσπολ εχει μια μικρη κλιση προς τον παιζοντα απο τη βαση του λαιμου ως τα κλειδια

    μεγαλοι στρατοκαστορες (με την ευρεια εννοια) μετα τον μακραν πρωτο χεντριξ ειναι ο κλαπτον και ο γκιλμουρ για λογους που μπορουμε να αναλυσουμε αν χρειαζεται...

    μακραν ομορφοτερη και επιβλητικοτερη η λεσπολ

    λενε οτι τα καλυτερα εργαλεια τωρα τα φτιαχνει η PRS

    βαϊοσατριανηδες με ιμπανεζ και μαλμστην στρατοκαστερας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λούκραινα, για το γεγονός ότι ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΕΣ μια κιθάρα, δεν ευθύνεται ασφαλώς η κιθάρα. Κατι άλλο ευθύνεται, που θα το βρεις στο πλάϊ του κεφαλιού σου. Άσε, μην ψαχουλεύεσαι, για τ' αυτιά σου μιλάω. Είναι εκπαιδευμένα ν' ακούνε ΜΟΝΟ Φίλιππα Νικολάου.

    Νάντια, ποιούς έρωτες μωρέ μου τσαμπουνάς ? Σιγά τώρα, να μη γράφουμε και Βίπερ-Νόρα.Ούτε χολέρες ούτε πανούκλες ούτε τίποτα. Για καμμιά φυματίωση, ίσως.

    Ron, να επανέλθεις, γιατί να μην επανέλθεις ?

    Blues, άλλο "μεγάλοι", άλλο ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ. Καλός ο Κλαπτονάκος, καλός κι ο Γκιλμουράκος, δε λέω. Αλλά, υπάρχει λόγος που ξεχωρίζω τους Hendrix, Beck, Van Halen. O καθένας από τους τρείς -στην εποχή του- οδήγησε το όργανο πολύ πιό πέρα από τα μέχρι τότε όρια. Όπως οι μεγάλοι εξερευνητές. Το δρομολόγιο του Κολόμβου, το επανέλαβαν πολλοί, αλλά εκείνος ανακάλυψε την ήπειρο. Οι υπόλοιποι, Clapton κλπ, απλώς ακολουθούσαν μια πεπατημένη. Δεν εισήγαγαν κάτι νέο. Ο Κλάπτον είναι ένας εξαιρετικός τραγουδοποιός και blues/rock κιθαρίστας υψηλού επιπέδου. Κατονόμασέ μου όμως ένα πράγμα που έχει κάνει ο Kλάπτον και δεν είχε γίνει πριν.
    Κάτι Vai, Satriani, McAlpine και τέτοιους, ούτε να τους ακούω δεν θέλω. Ασχολήθηκα αρκετά χρόνια με τέτοιου είδους μουσική και τελικά δεν μου έμεινε τίποτε. Δεν είναι καν ροκ κιθαρίστες, δακτυλιστές ολκής είναι. Συναγωνίζονται με τον μετρονόμο, ποιός θα παίξει τα πιό γρήγορα εξηκοστά τέταρτα, αρπέτζιος, κλίμακες κλπ. Ξέρεις πόσοι τέτοιοι τύποι, αντίστοιχοι, τεχνικά άρτιοι, υπήρχαν ήδη από την εποχή του Μότσαρτ ? Κανείς δεν τους θυμάται.
    Ο Μαλμστην είναι ειδική περίπτωση. Έχει δικό του ήχο, σύμφωνοι. Είναι κορυφαίος τεχνικά, ναι. Αλλά, για βάστα. Υπάρχει ένας τύπος, ονόματι Uli Roth, που έπαιζε τα ίδια ακριβώς πράγματα-λίγο πιό αργά- καμμιά εικοσαριά χρόνια πριν σκάσει μύτη ο Σουηδός. ΝΑΙ-ΝΑΙ-ΝΑΙ-ΝΑΙ, ο Μάλμστην έχει κατακλέψει τον Roth, ο οποίος ήταν πραγματική ιδιοφυϊα και μακράν φευγάτος. Αμ, σάμπως δεν έχει κλέψει και τον Di Meola ο Μαλμστηνάκος ? Για ξανάκου το Danza. Σου θυμίζουν κάτι οι φράσεις ? Τέλος πάντων, όλοι αυτοί οι τύποι, μου είναι πλέον βαρετοί. Ίσως ήταν ενδιαφέροντες όταν πρωτοβγήκαν, πριν είκοσι χρόνια, αλλά το πρόβλημα είναι ότι εδώ και είκοσι χρόνια απλώς επαναλαμβάνουν τον εαυτό τους, φθίνοντας, επειδή έπεσαν στη λούμπα να προσπαθούν να ξεπεράσουν σε ταχύτητα και τεχνική τους εαυτούς τους, πράγμα αδύνατον από ένα σημείο και μετά. Για επιδείξεις καλοί είναι, μαζί με τον άλλον τον βαρεμένο αραπά τον Στάνλευ Τζόρνταν, που παίζει την κιθάρα λες και είναι σαντούρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. φυσικα και δε διαφωνουμε στο ελαχιστο, επιπροσθετως εκτιμω βαρυτερα τη γνωμη σου μια και δεν παιζω (κλαψ...) θα έλεγα πως η οπτικη μου ειναι ποιους 3 θα επελεγε η φεντερ στη μαρκιζα της; νομιζω θα ηταν οι 3 που εγραψα ισως και για τα επομενα 10 ή και 20 χρονια και υπαρχουν λογοι γι' αυτο, ο κλαπτον δεν ειναι καν εμπνευσμενος συνθετης οπως και ο γκιλμουρ δεν ειναι καν βιρτουοζος στο παιξιμο... εχουν ομως και οι 2 μια τεραστια μεινστρημ απηχηση για λογους που μας αρεσουν ή οχι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. βιπερ Νορα ο Μαρκες ?? χαχαχαχαχαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ουτε για τον Μαρκες διαφωνουμε (με τον σουεαρ εννοειται...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. καλα.
    Βlues , δεν μενει παρα να απαρνηθεις-αποκηρυξεις ?( ισως ) και τον Clapton .
    Για να υπαρξει πληρης ταυτιση . (με τον swear εννοειται...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. φιλη ναντια δεν ειναι στις προθεσεις μου να συμφωνω με κανεναν, ουτε ακομα και με καποιον που εκτιμω πολυ οπως ο swearengen... οπου κατσουν τα γουστα μας καλως, οπου οχι παλι καλως...
    σε οτι αφορα τον κλαπτον ή τον οποιονδηποτε εν πασει περιπτωσει θελουμε να εκτιμησουμε, προσωπικα δεν χρησιμοποιω «τεχνοκρατικα» κριτηρια, ακουγοντας τα κομματια που παιζει (ειδικα τις διασκευες παλιων κλασσικων μπλουζ) απολαμβανω το ολο αποτελεσμα περισσοτερο απο αλλους εκτελεστες, δεν μπορω να βρω πως γινεται αυτο και γιατι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. φιλε blues , αν αυτο καταλαβες , πρεπει να παω επειγοντως για ξεματιασμα.
    καποιος -αλλά δεν θυμαμαι ποιος- με γκαντεμιασε απο τα ξημερωματα σημερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Κάπου έχω μια Yamaha τύπου «Stratocaster» και μαζεύει σκόνη …
    Τον αδικοχαμένο πιτσιρίκο τον Randy ξεχάσατε που όποια και απ’ τις δυο και να πιάνε τις απογείωνε …

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ναι, αυτός ο Μάρκες είναι λίγο -πώς να το πώ ?-μουντρούχας θα το πω. Γι αυτό άλλωστε έχει μείνει και 100 χρόνια μοναχός του. Αυτός κι ο Αουρελιάνος Μπουεντίας, παρέα.

    Ξέρω ότι γίνομαι κουραστικός, αλλά θα το επαναλάβω :
    Απ' ολόκληρη την Κολομβιανή διανόηση, ξεχωρίζω σαφώς τη Σακίρα. Οjos asi. Και φωνάρα και μούτρο τρομερό. Και τον κουνάει καλύτερα από κάθε άλλο Κολομβιάνο Ακαδημαϊκό. Εύγε Σακίρα, κορίτσι μου. Shake it.

    Και γουστάρει και τους Ac-Dc, σχεδόν όσο κι εγώ.
    http://www.youtube.com/watch?v=Ip8_aGOGAOM

    Ε, τί άλλο θα μπορούσε να ζητήσει κανείς από μια πνευματική προσωπικότητα της Λατινικής Αμερικής ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Mπράβο φίλε Swear !!!!! Ανάρτηση με ψυχή και άριστη τεκμηρίωση.
    Πραγματικά απορώ με το μεράκι και την ενέργεια σου , είμαι σίγουρος ότι το 10% αυτής της προσπάθειας μου αρκεί μα βγάλω γκόμενα.( χαμογελάκι κ.λ.π)
    Στο θέμα μας όμως θα συμφωνήσω με τον Blues , δεν γίνεται ,είναι παντελώς αδύνατο να κρίνουμε τεχνικά όλους αυτούς τους παιχταράδες από τη στιγμή που δεν έχουμε πιάσει στα χέρια μας κιθάρα.
    Όμως ακόμη και αν δεν έχεις ιδέα (που δεν έχω) από κλίμακες και τονικότητες, έχεις αυτί. Ότι σου ακούγεται καλό, το κρατάς. Εδώ δηλαδή μπαίνει το υποκειμενικό ,και περί ορέξεως ….. o σεφ προτείνει ( μόνο για σήμερα ) :
    My Generation - The Who (Pete Towshend)
    http://www.youtube.com/watch?v=i0XknwXqLDo
    Little Wing - Stevie Ray Vaughan
    http://www.youtube.com/watch?v=zAG-kX_IlUw
    Statesboro Blues - The Allman Brothers Band
    http://www.youtube.com/watch?v=H9fZGkCmEnM
    Keep Yourself Alive - Queen ( Brian May)
    http://www.youtube.com/watch?v=QFsNASOESdQ
    "La Grange" ZZ Top ( Billy Gibbons)
    http://www.youtube.com/watch?v=Ie4SckMvLdw

    ΥΓ: Έκτακτο το Σακιράκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ο Randy, εάν ζούσε, θα εξελισσόταν σε πρωτοπόρο της δικής του γενιάς. Εάν ζούσε δυό τρία χρόνια ακόμη. Τα τίναξε το βρωμόπαιδο και το έκοψε πάνω στο καλύτερο

    Αψήφησε το αρχικό trailer των Χ-men. Aκολουθεί τρομερό βίντεο με Ozzy-Randy. Kαι σε φόρμα αμφότεροι (σπάνιο για Οζζυ). Τα παίζει βέβαια, στο "you 've got to listen to my word", χαχαχα, τί ρεμάλι !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. SRV, Μπίλυ Γκίμπονς, στην δεκάδα μου, οπωδήποτε. Βάλε και τον Santana μέσα.
    Για May, θα πω το γνωστό κλισέ "ό,τι και να πει κανείς λίγο θα είναι".
    Οι Allmans ζωντανοί στο Φίλμορ, από τους κλασσικότερους δίσκους.
    Ο Τάουνσεντ, χμ-χμ, έτσι κι έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. με ενα αυθαιρετο υπολογισμο των πιθανων κριτηριων που αντιλαμβανομαι, θα τολμησω να βαλω στην κορυφη οσο αφορα τη ροκ κιθαρα γενικα τον τζιμι πειτζ... http://www.youtube.com/watch?v=XXwB5rqr1to&feature=related
    ισως θα μου αρκουσε και μονο η εμπνευση του σε αυτο το κομματι και μονο... το ακουω πανω απο 30 χρονια, απο την πρωτη φορα που το ακουσα ηταν σαν να το γνωριζα καιρο, πριν απο λιγο που το ακουσα μου φανηκε σαν να κυκλοφορησε προχθες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ερώτηξις από έναν άσχετο. Ποιά είναι ανθεκτικότερη; Εννοώ, αν στην κοπανήσουν στην κεφάλα...........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Όσο και να προσπαθώ να βγάλω top10 δεν γίνεται ,ποιον να αφήσω από έξω ;
    Ήδη έχουμε μνημονεύσει καμμία 30αριά βάλε και αυτούς που έχουν περάσει από το G3 , α και που είστε , και αυτοί παίζουν έτσι δεν είναι ;
    Knopfler , Gallagher , Blackmore , Steely Dan , Iommi , Michael Schenker, Ted Nugent, John Kay (Steppenwolf) , B.B.King, ακόμη και αυτόν τον γουστάρω :
    Σπάθας http://www.youtube.com/watch?v=BjLVDzWON1I

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ναι, είναι δεκάδες, εάν όχι εκατοντάδες από κορυφαίους μουσικούς. Βάλε και τον Πωλ Τσάπμαν μέσα, αυτόν που έπαιζε με τους UFO. Ξεχάσαμε και την τριάδα των Eagles. Ξεχάσαμε και την τριάδα των Lynyrd Skynyrd. Δίκιο έχεις, δεν χωράνε ούτε στην κιβωτό του Νώε.
    Πάρε Τσάπμαν :
    http://www.youtube.com/watch?v=9ahZ9bhkniw


    Usound, εξαρτάται βασικά από τη σκληρότητα του κεφαλιού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Ας πούμε στο δικό μου......... Δεν νομίζω ν αντέξει κάποια. Εδώ ολόκληρη Σακίρα λύγισε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Να μην παραλείψουμε να μνημονεύσουμε και τον ΣΠΑΡΤΑΚΑ, ο οποίος το 1976 πραγματοποίησε σειρά εμφανίσεων με τους θρυλικούς ΚISS, στη θέση του Έϊς Φρήλεη, που είχε τότε έναν τραυματισμό.
    Το γεγονός κρατήθηκε μυστικό, αλλά διέρρευσε στη συνέχεια.

    Σπάρτης και Detroit Rock City. Διακρίνεται να κλωτσοπηδάει δεξιά όπως βλέπουμε τη σκηνή, με την μαύρη Les Paul.
    http://www.youtube.com/watch?v=TgsoJrzplUI

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. οξυθυμος απο τοτε, τους διελυσε τους ενισχυτες... τρομαρα του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Που λες συνέταιρε, αυτοί οι ΚΙSS, που πολύ τους κάνω κέφι, ήταν πολύ φασαριόζοι. Αιμορραγούσαν τ΄αυτιά στις συναυλίες. Εκρηκτικά, ντεσιμπελς, εκτυφλωτικά φώτα, χαμός.

    ΤΕΤΟΙΕΣ εμφανίσεις γουστάρω.
    Είσαι να κάνουμε μιά εμφάνιση στα blogs, αλά KISS ?
    Εκρηκτική. Πώς το βλέπεις ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Γιατί μέχρι τώρα τί είμαστε; Υποτονικοί; Μετριόφρων μου προέκυψες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. γιά κοίτα που πάει γυρεύοντας να κάνει κρας τεστ κρανιομετωπικής συγκρουσης με τη Le Paul!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Δεν με πιάνεις.
    Λέω να το γεμίσουμε το στάδιο. Το παλιό Ουέμπλεϋ, εννοώ. Δεν μου αρκεί το Χάμερσμιθ.
    Πρέπει να γίνουμε πιό glam rock.
    Και ν' ανεβάσουμε την ένταση.

    http://www.youtube.com/watch?v=U0o3MwLl7ek

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Εύη, μιας και σε πέτυχα, πες μου σε παρακαλώ :
    Εδώ και λίγη ώρα, κάθε σχόλιο που ανεβαίνει στο blog, μου αποστέλλεται και ως ξεχωριστό mail στο e-mail μου.
    Πώς γίνεται να το σταματήσω αυτό το πράγμα ?
    Γεμίζω mails. Μου έσπασε τα νεύρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Γιατί, υπάρχει και πυγομετωπική σύγκρουση, Εύη;
    Τώρα σε πιάνω. Μιλάς για εκτός έδρας μεγαλειώδη εμφάνιση. Να σου πω τη μαύρη μου αλήθεια ,ένα μπερτάχι το χρωστάμε σε κάποιους............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Ρυθμίσεις-->σχόλια--->Μήνυμα ειδοποίησης λήψης σχολίων σβήνεις το email σου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Συνέταιρε, να βγάλω ανακοίνωση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Τοσους μηνες παρεα στο μπλογκ με τον αρχικαυγατζη,Ναντια.Κολλητικο θα ειναι....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Μωρέ και δεν βγάζεις ; Και εισιτήρια βγάλε, αν θες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Εύη, δεν είναι αυτό. Κάτι άλλο φταίει.
    Δεν είχα καν e-mail σ' εκείνη τη θέση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Swear την είχα πατήσει και γω, στα mail ,κάπου μεσα λέει αν να θέλησεις να σταματήσει το μαρτύριο να ανοίξεις ένα σύνδεσμο ,κάνε το copy- paste και θα βρεις την υγειά σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Για γίνε πιό διαφωτιστικός βρε Apostel, να χαρείς. Πώς και από πού το κάνω αυτό ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Μια κουβέντα είναι αυτή , λοιπόν ,μέσα στο κείμενο των mail που σου αποστέλλονται έχει μία παράγραφο στα αγγλικά που περίπου λέει : αν δεν θέλεις να λαμβάνεις ειδοποιήσεις άνοιξε την διεύθυνση όπου έχει ένα μακρυναρι http://www.blogger....................... ,από μνήμης τα λέω ,έχουμε και κάποια ηλικία...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Οκέϋ Apostel, σ' ευχαριστώ πολύ, αυτό ήταν.
    Και την Εύη, βεβαίως.

    ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι, είστε εντελώς ΑΧΡΗΣΤΟΙ.
    Αλλά αυτό το ήξερα ήδη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Οχι"ειστε"."Ειμαστε" ειναι το σωστο,μην ξεχνας οτι στους υπολοιπους ανηκεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Να φανταστείτε πως το μπλογκ έχει το δικό μου mail. Και τα μηνύματα πήγαιναν στο δικό του! Μιλάμε ο άνθρωπος δεν παίζεται! Τόσο άχρηστος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  41. Ευτυχώς που βοήθησε ο Apostel γιατί στα δικά μου emails δεν είχε αυτή την παράγραφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  42. Της στραβής ψολής, οι παράγραφοι της φταίνε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Το προηγούμενο σχόλιό μου ήταν προμήνυμα του τι πρόκειται να επακολουθήσει στο ξενο γήπεδο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. "Ανήκω", λέει η ανήκεστος, η Λουκρούα.
    Βρε ποιός ανήκει και σε ποιόν ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Η μεγάλη πλάκα με το δικό μου ανάλογο πάθημα ήταν το πρώτο mail ,που φυσικά (νόμος του Μέρφυ) ήταν από την Λουκρητία . Δεν νομίζω ότι ακόμα και σήμερα έχω πείσει την γυναίκα μου.:(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Συνυπολογιζεσαι,μην κολλαμε στις λεξεις.

    Ολο λογια εισαι,εργα να δουμε usound!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. Εγω φταίω που στραβώθηκα να ψάχνω τη λύση... (αυτό το σχόλιο είναι ένα δείγμα απάντησης του πως θα απαντώ στο ξένο γήπεδο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. Μεγάλη γκαντεμιά! Να σε βάλει στόχο η γυναίκα σου για τη Λούκρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  49. ρε σπυρο εχεις μπλογκ και δεν το ξερω;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  50. να μου πειτε ποτε θα γινει, να παρω ποπ κορν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  51. Όχι! Τη Λούκρη έχει! Χειρότερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  52. Την Πρωτομαγιά ίσως, αλλά είναι ήδη sold-out.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  53. Ποιο ειναι το μπλογκ σου,ApoStel?Ουτε που θυμαμαι να εχω γραψει ποτε σε δικο σου μπλογκ,λες να φταιει η ηλικια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  54. Όχι ρε σεις, σταθερά παθητικός (μπλογκερ έ) .
    Ουτε που θυμαμαι τι χειρισμό είχα κάνει ,και λάμβανα με mail όλες τις απαντήσεις του Alibaba ,πρέπει να ' λαβα και 150 mails , πίκρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  55. Ένας τρόπος να πείσεις τη γυναίκα σου για την αθωότητά σου είναι να τής δείξεις τη Λούκρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  56. Ορίστε Nantia, το καλύτερο κομμάτι σου φύλαξα, για να μη λες. Αυτόν τον λεχρίτη, τον Daniel Melingo, τον Αργεντίνο αλητάμπουρα (έρχεται και στην Ελλάδα, όπου να 'ναι).

    Νarigon
    http://www.youtube.com/watch?v=U8Dx4OtwdhY&NR=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  57. Μην με προκαλεις γιατι θ'ανεβασω φωτο!Και μετα θα σε παρουν με τ'αυγα,usound!Καρακουκλαρα ειμαι,δεν το συζητω.Μ'εχεις δει νυχτα?Κατσε καλα μην ανεβασω την φωτο και χασεις τον υπνο σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  58. εγω την εχω δει σε φωτο τη λουκρη και μια χαρα μου φανηκε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  59. απλά θα πάτησες τη φράση που λέει "αν επιθυμείτε να λαμβάνεται τα σχόλια αυτού του blog"

    Την οποία μόλις τώρα το(την) πάτησα κι εγώ και θα ακολουθήσω τις οδηγίες σου Apostel για να απαλλαγώ. (πολύ πιθανόν αυτό θα είχε κάνει και ο swear)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  60. Ε, όχι και νύχτα! Θα με στείλεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  61. Καρδιακη θα παθεις.Και καλα εσυ που με αμφισβητεις.Οι υπολοιποι τι χρωστανε να την παθουν εξ αιτιας σου?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  62. ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ :
    Εάν σας αποσταλεί φωτό της Λουκρούας, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να πατήσετε τη φράση που λέει "αν επιθυμείτε να λαμβάνετε τα σχόλια αυτού του blog".

    ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΩ.

    Και καθαρίσατε.

    Ορίστε κι ένας Pacο
    http://www.youtube.com/watch?v=rn9jju9g3qY&feature=related

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  63. Αν προλάβεις να πατήσεις τη φράση..........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  64. Εάν δεν προλάβεις να την πατήσεις, την πάτησες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  65. ωχ! πεσαμε σε Απολλωνες! τουλαχιστον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  66. Πάντως, θαυμάζω την αντοχή μου! Την έχω δει από κοντά! Και ζω!Υπάρχει και Θεός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  67. Ε,θα την ανεβασω δημοσιως μου φαινεται.Πατε γυρευοντας κι οι δυο,κι η τιμωρια σας θα ειναι πολυ σκληρη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  68. Συνέταιρε, κλείδωσε γρήγορα τα σχόλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  69. Όχι Λούκρη, δεν χρειάζεται!
    Εγώ δεν είπα τίποτε κακό, άλλωστε.
    Τί φταίω, να την πληρώσω για τον Usound ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  70. Βρε,καποιοι ζουν για να με βλεπουν.Αφηστε τα τρελλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  71. Πως κλειδώνουν ρε μαλάκα ? Πανικοβλήθηκα τώρα και δεν ξέρω τί να κάνω !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  72. Εμένα πάντως ,ένα πουλάκι (εξωαλιμπαμπικό) μου είπε τα καλύτερα για την Λουκρητία .:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  73. Εσενα θα σου τη στειλω με μειλ.Δεν τη γλυτωνεις,μετα απ'αυτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  74. -Τί πουλάκι ? Κουκουβάγια ?
    Ή γκιώνης ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  75. Ε, είναι προφανές πως ήταν πουλ-ΑΚΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  76. βρηκατε τη λουκρη να δουλεψετε ? ξεχναμε τα σχολια για τη φωτο του U?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  77. Κακή παρέμβαση. Ανήρτησα μόνο το πάνω μέρος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  78. Μονο ο Γεροδημος ηταν αρνητικος για τον U,παραδοξως!Τους λοιπους μας εφαγε η ευγενεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  79. Για μένα κουβέντα δεν είπες Νάντια.
    Τί, δεν σου άρεσε το μουστάκι μου ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  80. Λούκρη, μην ξεχάσεις το πρωί να πιείς το μασελόζουμό σου! Είναι θρεπτικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  81. Να σου στειλω λιγο?Εχεις κοψει τωρα τελευταια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  82. Πρέπει να ξέρεις όμως ότι πλέον το ξούρισα όμως. Με γαργαλούσε. Άσε που γέμιζε σάλτσες όταν έτρωγα τη μακαρονάδα με το κεφάλι χωμένο στην κατσαρόλα. Αηδία σκέτη.

    http://www.youtube.com/watch?v=NBo3pbKUbf

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  83. και εβαλες τη νεκροκεφαλη στη θεση της φωτογραφιας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  84. Προπονειται για μακαριτικο γουρουνι,Ναντια.Αν τη σκαπουλαρει απ'τον ιο,θα παει απο το πολυ φαγητο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  85. μπα, ο swear εχει γραψει οτι ειναι λιτοδιαιτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  86. Πριν γουρουνοποιηθει.Τωρα αλλαξαν τα πραγματα.Εχασε και την εμφυτη σεμνοτητα του,για την οποια ηταν γνωστος στο πανελληνιο-τουλαχιστον.Δεν διαβασες τι ξεστομισε χθες σ'εκεινη την καλιπυγο υπαρξη?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  87. Για κιθαρα δε ξερω αλλα ξερω απο μπουζουκι γιατι ο διπλανος μου στο Χαιδαρι, ο Παυλος ντε, φτιαχνει μπουζουκια και τα πουλαει, στα σκυλαδικα μαλλον. Τελευταια εκανε διδυμα, δυο κοριτσακια, και αναγκαζεται και φτιαχνει πιο πολλα μπουζουκια απ' οτι πριν.
    Καθε που τελειωνει το δοκιμαζει κι ετσι ακουμε σε συνεχες εκτελεσεις Φραγκοσυριανη και Σιγανοψιχαλισμα (που παρεπιπτοντως στο καραοκε παει νερακι).
    Μια φορα δε που πλακωθηκανε η κυρα Τασια με τη κυρα Σοφια και βριζοντανε και τις ακουγε ολη η γειτονια αρχιζε να παιζει το ζειμπεκικο της Ευδοκιας και πολυ γελασαμε και καταλαβαμε τι καλο πραγμα ειναι το μπουζουκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή